در طي مدت 12 سال گذشته در حال و هواي سالهاي عشق و ايثار، سالهاي سيراب شدنمان از سرچشمه عشق و محبت هميشه از خداوند خواسته بودم شهادت را نصيبم كند، هر چند كه ياراي پرواز با پرستوها را داشتم، اما پاي بسته در آشيان خاكي درماندم و حالا خدايا شكوه ندارم تو بزرگتر از آني كه اين حقير از رحمت تو نوميد باشم تو غفور و بخشنده‌تر از آني كه من در زير بار معاصي‌ها نا اميد شوم، ولي پروردگارا هر چه هست قسمت مي‌دهم به تنهايي علي(ع)، به مظلوميت حسن(ع) و به خون حسين(ع) مرا در جوار رحمت خودت بپذير، تو خود ياري‌ام ده و ياد و ذكر خود را بر من مستولي بخش و قلبم را از ايمانت اطمينان بخش.